ایمپلنت الکتریکی دیابت را مهار می‌کند
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از فیز، این روش شامل یک سامانه قابل کاشت است که با استفاده از کاتالیستی فعال شونده با الکتریسته گلوکز قند خون را کاهش می‌دهد.
فوسنگر پروفسور موسسه ETH زویخ است. یافته‌های این تیم در نشریه ساینس منتشر شده است. این گروه از محققان سال‌ها روی بررسی روش‌هایی برای مقابله دیابت با سامانه‌هایی که قند خون را تنظیم می‌کنند، تحقیق انجام دادند.
روش‌های پیشین آن‌ها به شبکه‌های ژنتیکی که به طور خاص توسعه یافته اند، متکی بود اما این سیستم‌ها به قطعات بیولوژیکی متکی هستند که چالش‌های بیشتری در حوز ه های دیگر مانند تحمل پذیری سیستم ایمنی، ثبات تولید و تاییدیه رگولاتوری روبرو شدند.
سامانه جدید با توسعه کاتالیستی از مواد غیرآلی که به هیچ سلول، آنزیم یا محتویات بیولوژیکی دیگری نیاز ندارند، این چالش‌ها را دور می‌زند. سامانه مذکور یک نمد گرافیکی که با نانو خوشه‌های طلا پوشیده شده، است. روی این خوشه‌ها حتی ذرات ریزتر پلاتینیوم وجود دارد.
این ماده قابلیت همخوانی زیستی خارق العاده ای در آزمایش‌ها داشت. محققان سطح نانوساختاری کاتالیست را خود ساختند. ایمپلنت مذکور حاوی واحد کنترل الکترونیکی است که در یک قابل چاپ سه بعدی قراردارد. برق به طور بی سیم با فرکانس ۱۳.۵۶ مگاهرتز تامین می‌شود که به طور بین المللی برای مصارف صنعتی، علمی و پزشکی کاربرد دارد.
کاتالیست مذکور مازاد گلوکز خون را به گلوکونات تبدیل می‌کند. این بدان معناست که مقداری از گلوکز دیگر در متابولیز شرکت نمی‌کند و در بافت ذخیره می‌شود و همین امر تجمیع چربی بدن را محدود می‌کند. گلوکونات در مرحله بعد از طریق ادرار از بدن خارج می‌شود.
کاتالیست توسط یک سیستم حلقه بسته کنترل می‌شود. یک حسگر استاندارد سنجش گلوکز، مشابه دستگاه‌هایی که روی بازوی افراد مبتلا به دیابت بسته می‌شود، به طور مداوم سطح گلوکز در بافت را می سنجد.
اگر قند خون بعد از صرف یک وعده غذایی بسیار بالا رود، حسگر سیگنالی را با بلوتوث به موبایل یا ساعت هوشمند ارسال می‌کند. دستگاه هوشمند در مرحله بعد کاتالیست را فعال می‌کند که با استفاده از انرژی الکتریکی گلوکز را تبدیل می‌کند. هنگامیکه سطح گلوکز به میزان مورد نظر رسید، دستگاه به طور خودکار خاموش می‌شود تا از کاهش خطرناک قند خون فرد جلوگیری کند.