توسعه واکسن‌های سرطان شخصی با ویروس مهندسی شده

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از اینترستینگ انجینرینگ، محققان با کنترل چگونگی نمایش پروتئین‌هایی که سرطان را هدف می‌گیرند روی ویروس، نوعی ذرات واکسن توسعه دادند که پیشرفت تومور در موش‌ها را به میزان قابل توجهی کاهش داد. این پلتفرم از یک باکتریوفاژ اصلاح شده شده بنام M۱۳، ویروسی که باکتری را مبتلا می‌کند اما برای انسان‌ها بی خطر است، استفاده می‌کند. پلتفرم مذکور یک ساختار بلند و زنجیره مانند به نام نانوفیبر می‌سازد که می توان آن را با آنتی ژن‌ها (پروتئین‌هایی که در شناخت اهداف خاص به سیستم ایمنی کمک می‌کنند،) پوشاند.

آن‌ها متوجه شدند انطباق غلظت این آنتی ژن‌ها روی ساختار ویروسی چگونگی تحریک موثر واکنش سیستم ایمنی توسط واکسن را تغییر داد. این امر به محققان اجازه می‌دهد ذرات با آنتی ژن‌های مختلف را برای هدف گرفتن تومورها در بدن بیمار شخصی سازی کنند.

آنجلا بلچر پروفسور مهندسی زیستی و علوم مواد و مهندسی مولف ارشد این پژوهش است. شنگنان هواونگ رهبری تحقیق را برعهده داشت.

باکتریوفاژ M۱۳ شامل یک شاخه جداگانه از دی ان ای است که با پوسته ای از جنس پروتئین یا کپسید پوشیده شده است. این محققان یک کپسید پروتئین به نام pVIII را اصلاح و با گنجاندن دستورالعمل‌های ژنتیکی مربوطه در ویروس، آنتی‌ژن‌های سرطانی را به سطح آن متصل کردند.

اما کنترل اینکه چه تعداد پروتئین‌های حامل آنتی ژن روی ساختار ویروسی ظاهر می‌شد، اهمیت زیادی داشت. محققان متوجه شدند افزودن یک یا دو آمینواسید با بار منفی به pVIIII تراکم آنتی ژن را افزایش داد. آن‌ها با ارائه یک جهش ژنتیک که تولید آنتی ژن را کند تر می‌کند، می‌توانند فرایند را بیش از پیش انطباق دهند.

پژوهشگران با استفاده از این تکنیک‌ها ذراتی تولید کردند که مدل آنتی ژن SIINFEKL را با تراکم شش تا ۷۰ درصد نمایش می‌داد. این واکسن با ۳۵ درصد تراکم آنتی ژن پس از تزریق به موش‌ها محافظت قدرتمندتری نسبت به نمونه ای با آنتی ژن شش درصد ایجاد کرد.

موش‌هایی که واکسن با تراکم آنتی ژن بالاتر دریافت کردند، پس از قرار گرفتن در مقابل سلول‌های ملانوما حاوی همان آنتی ژن احتمال کمتری داشت در بدنشان تومور تشکیل شود. بدن این حیوانات سلول‌های تی بیشتری تولید کرد که پروتئین‌های مرتبط با سرطان را هدف گرفتند.