فرصت مطالعاتی در صنعت، ظرفیت علوم انسانی را در حل مسائل واقعی تولید نشان داد

عضو هیئت علمی دانشگاه ولایت تشریح دستاوردهای یک فرصت مطالعاتی در بخش صنعت را تشریح کرد؛

عضو هیئت علمی دانشگاه ولایت و برگزیده طرح فرصت مطالعاتی در جامعه و صنعت، با تشریح نتایج طرح خود در شرکت معدن و راه‌سازی مبین گفت: این تجربه، ظرفیت علوم انسانی، به‌ویژه آموزش زبان تخصصی، را در حوزه‌هایی مانند مهندسی معکوس، بومی‌سازی فناوری و افزایش بهره‌وری صنعتی نشان داد و زمینه تعریف پژوهش‌های تحصیلات تکمیلی بر اساس مسائل واقعی صنعت را فراهم کرد.

به گزارش روابط عمومی وزارت علوم، دکتر آزاده مهرپویان، عضو هیئت علمی دانشگاه ولایت، از برگزیدگان طرح فرصت مطالعاتی در جامعه و صنعت است. عنوان طرح فرصت مطالعاتی وی «تأثیر برنامه آموزشی مبتنی بر نیاز بر ارتقای مهارت‌های زبانی و عملکرد شغلی کارکنان شرکت معدنی و راه‌سازی مبین» است که با هدف توسعه پژوهش‌های تقاضامحور و پاسخ به نیازهای صنعت انجام شده است.

دکتر مهرپویان با اشاره به دستاوردهای فرصت مطالعاتی خود در شرکت معدن و راه‌سازی مبین اظهار کرد: دانشگاه ولایت از طریق این طرح، یک قرارداد رسمی پژوهشی با موضوع «اثرگذاری آموزش مبتنی بر نیاز بر مهارت‌های زبانی و عملکرد شغلی کارکنان» با شرکت مذکور منعقد کرد که زمینه حضور دانشگاه به عنوان شریک علمی در حل یک مسئله بخش صنعت را فراهم ساخت.

وی افزود: بر اساس داده‌های میدانی حاصل از محیط صنعتی، مقاله‌ای علمی در یک نشریه معتبر نمایه‌شده در ISC منتشر شد و اثربخشی مدل آموزشی طراحی‌شده مورد بررسی قرار گرفت. این تجربه همچنین ظرفیت علوم انسانی، به‌ویژه آموزش زبان تخصصی، را در حوزه‌هایی مانند مهندسی معکوس، بومی‌سازی فناوری و افزایش بهره‌وری صنعتی نشان داد. همچنین موضوعات پایان‌نامه‌ای در تقاطع زبان‌شناسی کاربردی، مدیریت منابع انسانی و مهندسی معدن تعریف شد تا پژوهش‌های تحصیلات تکمیلی بیش از گذشته به سمت مسائل واقعی صنعت هدایت شوند.

مهرپویان ادامه داد: یکی از جنبه‌های مهم این تجربه، کاربرد زبان تخصصی در فرآیند مهندسی معکوس و بومی‌سازی فناوری بود که امکان مشارکت مؤثرتر کارکنان در فرآیندهای مرتبط با تجهیزات و ماشین‌آلات وارداتی را فراهم کرد. اثربخشی این برنامه نیز با آزمون‌های پیش و پس از آموزش و تحلیل داده‌ها ارزیابی و نتایج آن در قالب مقاله علمی منتشر شد.

وی درباره دستاوردهای فردی این فرصت مطالعاتی نیز گفت: این تجربه، حوزه تخصصی من را از آموزش عمومی زبان به سمت زبان‌شناسی کاربردی صنعتی و آموزش زبان انگلیسی برای مقاصد خاص در محیط‌های فناورانه گسترش داد و همکاری با مدیران فنی، مهندسان ارشد و تیم‌های عملیاتی شرکت، شناخت عمیق‌تری از نیازهای واقعی صنعت ایجاد کرد. همچنین مدیریت یک پروژه آموزشی شش‌ماهه، از مرحله نیازسنجی و طراحی محتوا تا ارزیابی و تهیه گزارش‌های علمی و عملیاتی، تجربه ارزشمندی در مدیریت پروژه‌های آموزشی صنعتی برای من به همراه داشت.

مهرپویان با تأکید بر ضرورت ایجاد مشوق‌های مؤثر برای توسعه فرصت‌های مطالعاتی صنعتی پیشنهاد کرد که حضور اعضای هیأت علمی در این دوره‌ها در نظام ارتقای علمی و اداری به عنوان شاخصی مستقل و امتیازآور مورد توجه قرار گیرد. وی ادامه داد: کاهش ساعات موظف آموزشی و اداری، اختصاص گرنت پژوهشی به طرح‌های دارای خروجی ملموس صنعتی و ایجاد چارچوب‌های بیمه‌ای و حقوقی برای استادان نیز از دیگر حمایت‌های مورد نیاز است.

مهرپویان همچنین تشکیل «شورای راهبردی صنعت و دانشگاه» در سطح دانشگاه‌ها را پیشنهاد کرد تا با حضور نمایندگان صنایع و اعضای هیأت علمی، نیازهای واقعی صنعت شناسایی، استادان متناسب با این نیازها به واحدهای عملیاتی متصل و نتایج همکاری‌ها به‌صورت مستمر ارزیابی شود.

عضو هیئت علمی دانشگاه ولایت درباره برنامه‌های آینده خود اظهار کرد: این فرصت مطالعاتی مسیر پژوهشی من را به سمت موضوعاتی همچون تحلیل گفتمان صنعتی، نیازسنجی زبانی در محیط‌های فناورانه و بررسی اثربخشی آموزش زبان در فرآیندهای مهندسی معکوس سوق خواهد داد. همچنین بازنگری محتوای درس «زبان انگلیسی برای مقاصد خاص» بر اساس نیاز صنایع معدن، نفت و راه‌سازی، برگزاری کارگاه‌های ارتباطات تخصصی صنعتی، توسعه همکاری‌های چندرشته‌ای با دانشکده‌های فنی و مهندسی و هدایت پایان‌نامه‌ها به سمت مسائل واقعی صنعت از برنامه‌های پیش‌رو است.

مهرپویان تأکید کرد: توسعه ارتباط دانشگاه و صنعت نباید صرفاً به فرصت‌های مطالعاتی محدود شود و ایجاد مراکز تحقیقاتی مشترک، برنامه‌های کارورزی تحصیلات تکمیلی در محیط‌های صنعتی، دفاتر انتقال فناوری و زبان تخصصی، کارگاه‌های حل مسئله صنعتی و صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک می‌تواند زمینه همکاری‌های پایدارتر و تجاری‌سازی ایده‌های کاربردی را فراهم کند.

به گفته وی، تجربه این فرصت مطالعاتی نشان داد که با اتصال هدفمند ظرفیت‌های علمی دانشگاه به نیازهای واقعی صنعت، می‌توان زمینه تولید دانش کاربردی، تعریف پروژه‌های مشترک، تقویت مهارت‌های نیروی انسانی و شکل‌گیری همکاری‌های بلندمدت میان دانشگاه و بخش صنعت را فراهم کرد.