روزنامهٔ دانش و سلامت — بازنشر از منابع رسمیدانش، سلامت، محیط زیست
دیلی‌پیج / دانشگاه و پژوهش
دانشگاه و پژوهش

ناسا ارتباط خود با دورترین ساخته‌ی دست بشر در کیهان را دوباره برقرار کرد

منبع: باشگاه خبرنگاران جوان — علم و دانشگاه۱۳ آبان ۱۴۰۵
ناسا ارتباط خود با دورترین ساخته‌ی دست بشر در کیهان را دوباره برقرار کرد
تصویر: باشگاه خبرنگاران جوان — علم و دانشگاه

باشگاه خبرنگاران جوان؛ جواد فراهانی - سازمان فضایی ناسا در اواسط ماه اکتبر به‌طور موقت ارتباط خود را با فضاپیمای «وویجر ۱» (Voyager ۱) از دست داد؛ این اتفاق درست چند هفته پیش از آن رخ داد که این فضاپیما به فاصله یک «روز نوری» از زمین برسد؛ دستاوردی که آن را به نخستین ساخته دست بشر تبدیل می‌کند که به چنین مسافتی می‌رسد.

ناسا اعلام کرد که در جریان دو تلاش جداگانه برای برقراری ارتباط — که با فاصله ۲۴ ساعت از یکدیگر انجام شدند — ارتباط قطع بود، اما در نهایت در تاریخ ۲۰ اکتبر، تماس مجدداً برقرار شد.

ناسا برای برقراری ارتباط با فضاپیما‌های میان‌سیاره‌ای خود، از «شبکه فضای دوردست» (Deep Space Network یا DSN) استفاده می‌کند. در روز‌های ۱۸ و ۱۹ اکتبر، این شبکه موفق به دریافت سیگنالی از وویجر ۱ نشد؛ با این حال، ارتباط در روز بعد از سر گرفته شد. مهندسان در حال حاضر مشغول بررسی علت این قطعی هستند.

یافته‌های اولیه نشان می‌دهد که یکی از سامانه‌های پیشران وویجر ۱ در طول این قطعی ارتباط از کار افتاده و موجب فعال شدن خودکار پیشران‌های پشتیبان شده است.

این فضاپیما به‌گونه‌ای برنامه‌ریزی شده که در صورت تشخیص مشکل توسط سامانه‌های داخلی، به‌طور خودکار به پیشران‌های پشتیبان تغییر وضعیت دهد؛ واکنشی که با هدف حفظ فضاپیما در وضعیتی پایدار و ایمن طراحی شده است.

کریم بدرالدین، مدیر مأموریت وویجر در «آزمایشگاه پیش‌رانش جت» (JPL) ناسا، گفت: «این نخستین باری است که شاهد چنین تغییر وضعیتی هستیم، اما ما در مرحله‌ای از مأموریت قرار داریم که باید انتظار رویداد‌های غیرمنتظره را داشته باشیم. خوشحالیم که ارتباط دوباره برقرار شده است و مشتاقیم بدانیم دقیقاً چه اتفاقی رخ داده است.»

انتظار می‌رود وویجر ۱ در تاریخ ۱۸ نوامبر به فاصله یک روز نوری از زمین برسد؛ در آن زمان، فاصله این فضاپیما از زمین برابر با ۱۶.۰۹ میلیارد مایل (۲۵.۸۹ میلیارد کیلومتر) خواهد بود. این بدان معناست که ارسال پیام از زمین به وویجر ۱ (و بالعکس) ۲۴ ساعت زمان خواهد برد.

شایان ذکر است که این مأموریت در سال ۱۹۷۷ آغاز شد و فضاپیما حامل ده ابزار علمی است که برخی از آن‌ها برای صرفه‌جویی در مصرف انرژی، خاموش شده‌اند. وویجر با تبدیل گرمای حاصل از پلوتونیوم به الکتریسیته کار می‌کند و سالانه حدود ۴ وات از توان خود را از دست می‌دهد.

جدیدترین اقدام برای صرفه‌جویی در مصرف انرژی — که «بیگ‌بنگ» (Big Bang) نام‌گذاری شده است — شامل خاموش کردن سه ابزار در کاوشگر «وویجر ۱» و جایگزینی آن‌ها با گزینه‌هایی بود که انرژی کمتری مصرف می‌کنند.

وویجر ۱ به گردآوری داده‌ها از منطقه‌ای فراتر از «هلیوسفر» (حباب خورشیدی) می‌پردازد. اگرچه این کاوشگر با رسیدن به فاصله‌ی «یک روز نوری»، دیگر قادر به تشخیص تغییرات محیط پیرامون خود نخواهد بود، اما همچنان گواهی بر سفر خارق‌العاده و تداوم حضورش در فضای میان‌ستاره‌ای است.

منبع: گیزمودو

این گزارش از باشگاه خبرنگاران جوان — علم و دانشگاه بازنشر شده است؛ متن کامل را در منبع بخوانید.