هوش مصنوعی باید به عنوان دارایی استراتژیک در سازمان‌ها ادغام شود
باشگاه خبرنگاران جوان؛ نرگس امام‌جمعه - دومین دوره کنفرانس حکمرانی داده و هوش مصنوعی صبح امروز با حضور رئیس سازمان فناوری اطلاعات ایران، معاون حکمرانی الکترونیک و هوشمند سازی دولت و جمعی از اساتید دانشگاه‌ها و مسئولان این حوزه برگزار شد.
در این آئین کمندی، دبیر دومین دوره کنفرانس حکمرانی داده و هوش مصنوعی در مواجهه با فناوری‌های نوظهور، بر لزوم عبور از نگاه سنتی و حرکت به سمت نگاه سازمانی در حوزه هوش مصنوعی تأکید کرد.
وی افزود: هوش مصنوعی نباید صرفاً به عنوان یک ابزار جانبی دیده شود، بلکه باید به عنوان یک دارایی استراتژیک و افزوده در ساختارهای موجود تعریف و ادغام گردد.
عضو هیئت علمی دانشگاه تهران افزود: از همایش قبلی تاکنون دو جنگ را پشت سر گذاشتیم و اتفاقات بسیاری رخ داد، اما خوشبختانه توانستیم دومین دوره این همایش را نیز امروز برگزار کنیم و امیدواریم این مسیر به صورت منظم و سالانه ادامه یابد.
وی با اشاره به مهم‌ترین روند‌های حوزه حکمرانی داده و هوش مصنوعی، بر گذر از نگاه «داده به عنوان دارایی» به «داده به عنوان محصول» تاکید کرد و گفت: در گذشته همواره بر این باور بودیم که داده باید به عنوان یک دارایی سازمانی دیده شود؛ اما این نگاه اکنون تغییر کرده است. وقتی داده به عنوان دارایی دیده می‌شود، به طور ناخودآگاه تمایل داریم آن را در انحصار خود نگه داریم و به کسی ارائه ندهیم و به فکر ارزش‌آفرینی از آن نیستیم.
دبیر همایش افزود:، اما وقتی داده به عنوان یک محصول و پروژه دیده می‌شود، نقش آن فراتر می‌رود؛ همانند یک مدیر محصول که دوست دارد محصولش مورد استفاده قرار گیرد و آن را معرفی کند. به عنوان نمونه، یکی از سازمان‌ها (سازمان فضایی) اعلام کرده که داده‌هایی دارد و به دنبال تجاری‌سازی و شناسایی مشتریان این داده‌هاست تا آن‌ها را در اختیار نیازمندان قرار دهد.
کمندی با تاکید بر لزوم ایجاد فضایی برای اشتراک‌گذاری و گردش داده‌ها، خاطرنشان کرد: باید از نگاه «این داده محرمانه است و به هیچ کس نمی‌دهیم» عبور کنیم و فضایی فراهم کنیم که داده‌ها به اشتراک گذاشته شده و گردش پیدا کنند.
وی در ادامه به تغییر نگاه از «داده‌محوری» به «مدیریت داده» اشاره کرد و گفت: در سطح ملی و سازمانی، به ویژه در بحث‌های تعامل‌پذیری، همواره بر مدیریت داده‌ها و تبادل آن‌ها میان سازمان‌ها تاکید می‌شود؛ اما روند‌های جدید بر این نکته تاکید دارند که تبادل داده باید با هدف پاسخ به این پرسش‌ها باشد که «در داده چه چیزی نهفته است؟» و «داده به چه دردی می‌خورد؟» و به جای تبادل صرف داده، تبادل دانش و داکیومنت‌ها میان دستگاه‌ها صورت گیرد.