توسعه زنجیره ارزش پسته در راستای مأموریت دانشگاه دامغان
به گزارش روابط عمومی وزارت علوم، دکتر مهدی صرفی، عضو هیئت علمی و مدیر دفتر ارتباط با جامعه و صنعت دانشگاه دامغان و از مجریان مأموریتهای دانشگاهی، در گفتوگو درباره تجربه اجرای مأموریت این دانشگاه در حوزه «افزایش کمی و کیفی پسته دامغان»، به تشریح ضرورت اجرای این مأموریت، دستاوردهای حاصل از آن، موانع ساختاری و مالی، تجربههای موفق و الزامات تبدیل مأموریتگرایی به یک رویکرد پایدار و اثربخش پرداخت.
دکتر صرفی درباره عنوان مأموریت واگذار شده به دانشگاه دامغان، ضرورت اجرای آن و دستاوردهای حاصل از این مأموریت اظهار کرد: مأموریت دانشگاه دامغان در زمینه افزایش کمی و کیفی پسته دامغان، بهعنوان محصولی شناختهشده و دارای ظرفیت تبدیلشدن به یک برند منطقهای و جهانی، با هدف توسعه زنجیره ارزش و تقویت تحقیق و توسعه در این بخش اجرا شد. در این راستا، دانشگاه با برگزاری جشنواره پسته و رویدادهای آموزشی مؤثر، اجرای حدود بیست طرح و فرصت مطالعاتی با حمایت جامعه و صنعت، ایجاد مرکز نوآوری پسته و کمک به توسعه شرکتها، زمینه تعامل و همافزایی میان ذینفعان صنعت پسته و بخش علمی منطقه را فراهم کرد و در نهایت برای ثبت برند پسته با نظارت فائو اقدام کرد.
وی در تشریح مهمترین موانع ساختاری و سازمانی در اجرای مأموریت دانشگاهی گفت: عدم همکاری پارک علم و فناوری و معاونت علمی در پشتیبانی از اقدامات و رقیبانگاری دانشگاه؛ عدم امکان جذب رشتههای مورد نیاز؛ عدم انگیزه اعضای هیئت علمی جهت متمرکز شدن بر این موضوع چون در آییننامه ارتقای این فعالیتها ممکن است به عنوان خارج از تخصص طبقهبندی شود.
این عضو هیئت علمی درباره نقش استانداری و دستگاههای اجرایی استان در حمایت یا محدودسازی اجرای مأموریت و انتظارات از این نهادها اظهار کرد: الزام استانداریها به تخصیص بودجه پژوهشی خود به مأموریتها و الزام پارک علم و فناوری به حمایت از مأموریت که در عمل خلاف آن در منطقه ما اتفاق افتاده است.
دکتر صرفی درباره مهمترین مشکلات مالی و بودجهای در اجرای مأموریت و تأثیر آن بر استمرار، کیفیت و دامنه فعالیتها تصریح کرد: اساساً هیچگونه بودجهای برای این امر تقریباً وجود ندارد، با این حال همه مشکلات بودجهای نیست و عدم اعتقاد و حتی اطلاع از مأموریت دانشگاه در سطوح مختلف مدیریتی و عدم معرفی دستاوردهای دانشگاه و تقدیر از آن در سطوح مختلف تأثیر منفی بیشتری بهوجود آورده است.
وی در پاسخ به این پرسش که در طول اجرای مأموریت چه تجربههای موفقی داشته که میتواند برای دانشگاههای دیگر نیز مفید باشد، گفت: مورد اول ایجاد مراکز نوآوری تخصصی مأموریتگراست جهت درگیر نمودن جامعه پیرامونی که به نظر باید در سطح وزارت عتف و معاونت علمی مورد حمایت و برنامهریزی جدی قرار گیرد. مرکز نوآوری پسته در دانشگاه دامغان الگوی مناسبی از این موارد است؛ برگزاری دو جشنواره و تلفیق علم و هنر و درگیر نمودن ذینفعان بخش خصوصی میتواند بسیاری از مشکلات را رفع کند که تجربه خوبی برای ما بود.
این عضو هیئت علمی دانشگاه دامغان در پایان درباره تغییرات نهادی، مدیریتی یا سیاستی لازم برای اینکه مأموریتگرایی از سطح بخشنامه به یک رویکرد پایدار و اثربخش تبدیل شود، اظهار کرد: ایجاد ساختار مرکز نوآوری تخصصی، رشته مرتبط، سهمیه پسادکتری و هیئت علمی پژوهشی و گنجاندن این فعالیتها در آییننامه ارتقا با ضریب و بدون در نظر گرفتن سختگیریهای تخصص و در نهایت حمایت و اطلاع معاونت علمی، پارک علم و فناوری و استانداری مهمترین موارد است.