تمرینات بدنی ساده که میتواند خطر مرگ زودرس را آشکار کند
باشگاه خبرنگاران جوان؛ جواد فراهانی - مطالعهای که توسط گروهی از محققان در تایوان انجام شد، شامل ۱۳۴۲۳ نفر با میانگین سنی ۷۳ سال بود که حدود دو سوم آنها زن بودند. هدف این مطالعه کشف رابطه بین آمادگی جسمانی و خطر مرگ به هر دلیلی در یک دوره هفت ساله بود.
این تیم چهار حوزه کلیدی آمادگی جسمانی - انعطافپذیری، قدرت، تعادل و چابکی - را با استفاده از هفت آزمون عملی اندازهگیری کرد. این آزمونها شامل موارد زیر بود: تعداد خم کردن دستها که میتوانستند در ۳۰ ثانیه انجام دهند؛ تعداد دفعاتی که شرکتکنندگان میتوانستند در نیم دقیقه روی صندلی بایستند و بنشینند؛ حفظ تعادل روی یک پا تا حد امکان؛ راه رفتن ۸ فوت (یا حدود ۲.۴۴ متر) و سپس بازگشت به حالت نشسته؛ دراز کردن دستها به پشت کمر در حالت نشسته؛ دراز کردن انگشتان پا در حالت نشسته؛ و شمارش گامهای دو دقیقهای برای اندازهگیری آمادگی قلبی تنفسی.
پس از جمعآوری نتایج، محققان دریافتند که افراد دارای آمادگی جسمانی بالا، در مقایسه با افراد دارای آمادگی کمتر، ۶۱٪ کمتر در طول دوره پیگیری هفت ساله، در معرض خطر مرگ قرار داشتند. کسانی که در بلند شدن از صندلی و راه رفتن هشت فوت سریعتر بودند، ۵۹٪ خطر مرگ کمتری داشتند، در حالی که افرادی که تعادل بهتری روی یک پا داشتند، ۵۰٪ خطر مرگ کمتری داشتند و کسانی که بیشترین تکرار تمرین ایستادن روی صندلی را در ۳۰ ثانیه انجام دادند، ۴۵٪ خطر مرگ کمتری داشتند.
برای آزمون گام دو دقیقهای، افرادی که بهترین عملکرد را داشتند، ۴۲٪ کمتر احتمال مرگ داشتند. محققان دریافتند که مزایای تمرین ایستادن روی صندلی برای مردان در حدود ۱۵ تکرار ثابت میماند، در حالی که خطر مرگ برای زنان زمانی که زمان لازم برای بلند شدن و راه رفتن از هفت تا هشت ثانیه بیشتر میشد، شروع به افزایش میکرد.
محققان معتقدند که این یافتهها از این ایده پشتیبانی میکند که پزشکان ممکن است شروع به گنجاندن تستهای آمادگی جسمانی در معاینات معمول برای بزرگسالان مسنتر کنند. آنها توضیح دادند که تعادل خوب و قدرت پا میتواند خطر زمین خوردن را کاهش دهد، که برای افراد مسنی که مستعد شکستگیهای جدی هستند و نیاز به بستری شدن در بیمارستان دارند و به طور بالقوه منجر به مرگ میشوند، بسیار مهم است. آنها همچنین خاطرنشان کردند که عملکرد خوب در آزمونهای تعادل و راه رفتن، نشان دهنده کنترل عصبی-ارگانیک بهتر بین مغز و عضلات است.
محققان مشاهده کردند افرادی که در طول دوره مطالعه فوت کردند، علاوه بر اینکه فعالیت بدنی کمتری داشتند، بیشتر احتمال داشت که مسنتر باشند، درآمد کمتری داشته باشند و از مشکلات مزمن سلامتی رنج ببرند.
این یافتهها در JAMA Network Open منتشر شد.
منبع: دیلی میل